facebook  twitter

Četvrta industrijska revolucija

21 feb 2019
373 puta
Prva industrijska revolucija koristila je vodu i paru za mehanizaciju proizvodnje. Druga je koristila električnu energiju za stvaranje masovne proizvodnje. Treća je koristila elektroniku i informacionu tehnologiju za automatizaciju proizvodnje. Ekonomisti često ocjenjuju da je digitalna ekonomija je naprednija i kompleksnija, i da reflektuje prelaz sa treće industrijske revolucije na četvrtu. Treća industrijska revolucija, nekad nazivana digitalna revolucija, odnosi se na promjene koje su se dogodile u poznom 20. vijeku u tranziciji sa analognih tehnologija i mehaničkih uređaja na digitalne tehnologije. Četvrta industrijska revolucija se zasniva na trećoj, a karakteriše je spajanje tehnologija što dovodi do brisanja granica između fizičke, digitalne i biološke sfere, odnosno pravljenju mosta između našeg i sajber svijeta.  
 
Postoje tri razloga zbog kojih današnje transformacije ne predstavljaju samo produženje treće industrijske revolucije, već dolazak različite, one četvrte: brzina, opseg i uticaj sistema. Brzina trenutnih otkrića nema istorijski presedan. U poređenju sa prethodnim industrijskim revolucijama, četvrta se razvija eksponencijalno, a ne linearnim tempom. Štaviše, to pomjera gotovo svaku industriju u svakoj zemlji. Širina i dubina ovih promena najavljuju transformaciju celokupnih sistema proizvodnje i menadžmenta.
 
Kao i prethodne revolucije, četvrta industrijska revolucija ima potencijal da podigne nivo prihoda i poboljša kvalitet života stanovništva širom sveta. Najveću korist osjećaju upravo potrošači, koji mogu dobiti ulazak u digitalni svijet. Tehnologija je omogućila nove proizvode i usluge koji povećavaju ličnu efikasnost i zadovoljstvo načinom života. Naručivanje taksija, rezervisanje leta, kupovina proizvoda, plaćanje, slušanje muzike, gledanje filma ili igranje igara - sve ovo se sada može obaviti u digitalnom svijetu.
 
Brojni preduzetnici su zahvaljujući tehnologijama koje pokreću četvrtu revoluciju, uspjeli da pokrenu nove kompanije i biznis modele koje nisu postojale, odnosno bez njih nisu mogli dostići veličinu i nivo koji imaju danas. Takve kompanije su sharing platform vozila: Uber i Lyft, platform za iznajmljivanje smještaja kao što je Airbnb, odnosno servisi raznih sadržaja na zahtjev, poput Netflix i Spotify. 
 
Takođe, postoji veliki broj primjera transformacije tradicionalnih kompanija, poput prodajnih lanaca koji su razvili sistem online kupovine i uspjeli da razviju modele za analizu interesovanja potencijalnih klijenata, odnosno pronalazak načina za povezivanje sa klijenitma preko društvenih mreža. 
 
U godinama pred nama, organizacije, bilo da su profitne, servisno orijentisani entiteti, kao zdravstveni sistem, ili nevladine organizacije i javne ustanove, moraće da svoj fokus posvete upotrebi tehonologija u svojim aktivnostima.